ف
کد خبر: 299635 تاریخ انتشار: 21/خرداد/1397 - 14:44

کتاب، ماگ و خیلی چیزهای دیگر در فردریش برلین

معرفی مراکز فرهنگی بزرگ جهانی، جدای از کارکرد نمونه‌سازی، تلاشی برای شناخت دقیق‌تر مختصات فرهنگی جهانی دیگر است. سلسله متن‌های معرفی کتابفروشی‌های بزرگ جهانی از امروز آغاز می‌شود.


به گزارش تهران پرس؛ برلین در مقایسه با بسیاری دیگر از پایتخت‌های اروپایی ظاهر مدرن تری دارد و این احتمالاً به خاطر این است که بعد از جنگ، مجبور بوده اند همه چیز را دوباره از نو بسازند و برای همین، اگر به مرکز شهر برلین (که آلمانی ها به آن میته Mitte می‌ گویند) بروید، بسیار با مرکز شهر مثلاً پاریس یا رم فرق دارد و خبری از ساختمان های چند صد ساله نیست و همه ساختمان ها بسیار مدرن و به اصطلاح «شیک» ساخته شده اند. همین فرق را در کتاب فروشی های شهر هم می توان دید. اگر نماد پاریس برای کرم کتاب ها کتاب فروشی «شکسپیر و شرکا» است که در در اتاق های کوچک ساختمانی با چند قرن سابقه ساخته شده اند و بعد ها اولین چیزی که از کتابفروشی به خاطر می ماند بوی نمِ ساختمان و البته سیم کشی هایی است که هر لحظه ممکن است فاجعه بیافریند، کتاب فروشی «دوسمان» دقیقاً نماد برلین است، مدرن و بزرگ و پر زرق و برق، و اگر در کتاب فروشی ای مثل شکسپیر و شرکا می توانی کتاب های قدیمی بسیاری پیدا کنی و حتی، اگر خوش شانس باشی گاهی کتابی با امضای نویسنده ای مشهور هم پیدا می شود، در کتاب فروشی دوسمان کتابی که حتی دهه قبل هم چاپ شده باشد پیدا نمی شود و همه کتاب ها از تمیزی برق می زنند. این تفاوت حتی در نامِ کتاب فروشی ها هم پیدا است، اگر «شکسپیر و شرکا» را حتی صاحبانش هم «کتابفروشی» می دانند، «دوسمان» را «Kulturkaufhaus» نامیده اند، یعنی فروشگاهِ فرهنگی دوسمان. هرچند دیگر این روزها حتی در کتاب فروشی هایی مانند شکسپیر و شرکا نیز می توان از به اصطلاح «محصولات فرهنگی»، یعنی ماگ های با آرم کتابفروشی و دفترچه های خوش آب و رنگ و مداد های به اصطلاح فرنگی ها «فنسی» پیدا کرد، اما خودِ صاحبانِ دوسمان از همان ابتدا هم آن را «کتاب فروشی» ندانسته و خود را فروشنده ی «محصولات فرهنگی» دانسته اند و برای همین است که جا به جای آن می توانی چنین چیزهایی را بیابی.

موقع ورود به کتاب فروشی دوسمان اولین چیزی که جلب توجه می کند بزرگیِ آن است و اگر این را در کنار این بگذاریم که کتابفروشی در یکی از گرانترین و لوس ترین خیابان های برلین، یعنی خیابان فریدریش (Friedrichstraße) قرار گرفته است، ابهتِ آن بیشتر توجهمان را به خود جلب می کند. از در که وارد می شوی، روبرو چندین پیشخوان است که برای پرداختِ پول محصولاتی که خریده ای استفاده می شود و در کنارِ آن، میزهایی بزرگ قرار دارد که کتاب های جدید از نویسندگان مشهور یا کتاب های پر فروش قرار دارند و در کنارِ آن ها هم، سمتِ چپ، انواع و اقسام کیف و کوله پشتی و کیسه های مختلف و پر زرق و برق قرار دارد و همه دیوارها هم پوشیده از کتاب های مختلف است. البته، طبیعتاً، همه این کتاب ها به زبان آلمانی است و حتی رمان ها و کتاب های مشهور از نویسندگان غیر آلمانی زبان هم همه به آلمانی ترجمه شده اند و مثلاً می توانی آخرین کتابِ هاروکی موراکامی را در کنار آخرین کتابِ مارتین زوتر ببینی، و البته هر دو با جلد سخت. نکته این است که در آلمان، و البته در بیشتر کشورهای اروپایی و شمال امریکا، کتاب ها ابتدا با جلد سخت منتشر می شوند و قیمتی قاعدتاً بالاتر و اگر کسی آن قدر مشتاقِ خواندنِ کتاب نویسنده ی محبوبش باشد باید کمی سر کیسه را شل کند و به جای مثلاً ۱۰ یورو، ۲۵ یورو بپردازد، اگر نه باید یکی دو سالی صبر کند تا کتاب با جلد نرم منتشر شود و آن موقع می تواند آن را با قیمت کمتر بخرد، و البته اگر کرم کتاب باشد تا آن موقع احتمالاً دوستانش همه داستان را برایش تعریف کرده اند. القصه، به همین خاطر است که روی میزهای کتاب های جدید یا پر فروش عموماً کتاب هایی با جلد سخت قرار دارند و گاه یک میز را فقط به یک نویسنده ی خاص اختصاص می دهند و فقط آخرین کتاب او را روی میز می گذراند و این هم قرار است خریدار نا آشنا را شیرفهم کند که با کتاب مهمی روبرو است!

اما اگر شما نتوانید به آلمانی بخوانید، ناامید از در دوسمان خارج نمی شوید، چون در طبقه های اول و دوم، قسمت های بزرگی به فروش کتاب های خارجی و خصوصاً انگلیسی زبان اختصاص دارد و در آن می توانید انواع کتاب ها، و خصوصاً کتاب های ادبی را بیابید. بخش بزرگی از کتابفروشی به داستان های جنایی و پلیسی اختصاص دارد و بعد از آن شاید بیشترین تعداد کتاب هایی که می توان یافت رمان های کلاسیک است، با آن چاپ زیبا و چشم نواز انتشارات پنگوئن که می توان به قیمتی بسیار ارزان (البته با معیار قیمت کتاب در اروپا!) رمان های بزرگ تاریخ ادبیات غرب را یافت و حتی تشویق شد به خواندنشان. در کنار این ها، تعدادی کتاب به زبان های اسپانیایی، ایتالیایی و فرانسوی هم یافت می شود و اگر شما هم مثل من عاشق اومبرتو اکو باشید می روید و کتاب های او به زبان اصلی را پیدا می کنید و کمی ورق می زنید و البته چیزی هم سر در نمی آورید و فقط در آخر بور می شوید که یکی، که خیال کرده هموطنی ایتالیایی یافته است، می آید و شروع می کند به ایتالیاییِ احتمالاً فصیح صحبت می کند و بعد هم مجبور می شوید با لبخندی ابلهانه با همان آلمانی شکسته و بسته بگویید ایتالیایی بلد نیستم!

هرچند دیگر این روزها حتی در کتاب فروشی هایی مانند شکسپیر و شرکا نیز می توان از به اصطلاح «محصولات فرهنگی»، یعنی ماگ های با آرم کتابفروشی و دفترچه های خوش آب و رنگ و مداد های به اصطلاح فرنگی ها «فنسی» پیدا کرد، اما خودِ صاحبانِ دوسمان از همان ابتدا هم آن را «کتاب فروشی» ندانسته و خود را فروشنده ی «محصولات فرهنگی» دانسته اند و برای همین است که جا به جای آن می توانی چنین چیزهایی را بیابی.

کتاب فروشی البته چهار طبقه است و طبقه دوم، جز کتاب های زبان خارجی و بخشی از رمان های عامه پسند با آن طرح جلد های چشم آزار، «محصولات فرهنگی» می فروشند، یا قرار است بفروشند، اما در آن می توانید شمع و گلدان و حتی لوازم آشپزخانه، که البته طراحی هایی مدرن دارند و معلوم است از ذهنِ یک «آرتیستِ» مدرن درآمده اند با قیمت هایی گزاف بخرید. اما اگر از این طبقه به سلامت بگذرید می توانید به طبقه چهارم برسید که در آن کتاب های فلسفی می فروشند و اگر مثل من عاشق کتب فلسفی باشید، کتاب های مهم فلسفی را بردارید و با لذت ورق بزنید و به این فکر کنید که آیا فرصت خواهم کرد همه کتاب هایی که می خواهم را بخوانم؟

منبع : مهر


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان