ف
کد خبر: 283068 تاریخ انتشار: 26/ارديبهشت/1397 - 01:05

سرمربی تنیس روی میز بانوان در ایسنا

کیوانی: حضور جوانان آینده خوب را نوید می دهد/ حامیان مالی هوای دختران پینگ پنگ را داشته باشند


به گزارش ایسنا، تیم ملی تنیس روی میز بانوان ایران که در مسابقات جهانی سوئد با هشت پله صعود نسبت به قبل توانست در دسته دو این رقابت‌ها باقی بماند، خود را برای بازی‌های آسیایی جاکارتا آماده می‌کند. این برای نخستین‌بار است که پینگ‌پنگ بانوان ایران با سهمیه کامل و در بخش تیمی در مسابقات حاضر می‌شود. در این میان مشکلاتی چون فقدان حامی مالی قدرتمند، ناپوسته‌بودن اردوهای تدارکاتی و بالابودن سطح انتظارات از جمله چالش‌های پیش روی این تیم به شمار می‌رود. در این راستا فاطمه کیوانی نایب رئیس بانوان فدراسیون و سرمربی تیم ملی پینگ‌پنگ بانوان با حضور در تحریریه ایسنا در مورد موضوعاتی مختلفی چون مسابقات جهانی، بازی‌های آسیایی جاکارتا و لیگ برتر پینگ‌پنگ بانوان صحبت کرد و خواستار حل چالش‌های پیش رو شد.

متن این گفت و گو را در ادامه می‌خوانید:

حامی مالی، بزرگترین دغدغه

بزرگ‌ترین دغدغه‌مان  مشکلات مالی است. از حمایت کنندگان مالی می‌خواهم که هوای دختران را بیشتر داشته باشند. آن‌ها نیاز به حمایت بیشتری دارند تا بتوانند جایگاه واقعی خودشان را کسب کنند. بعد از المپیک ریو از نظر اردویی هیچ تفاوتی بین خانم‌ها و آقایان وجود نداشته حتی در رده‌های پایه وضع به همین شکل است و اگر مردان در مسابقه‌های بیشتری نسبت به خانم‌ها شرکت کردن با پول خودشان بود و دلیلش این است که قراردادهایشان در لیگ خوب است و بیشتر درآمدشان از لیگ به دست می‌آید و حتی ۲۰ تا ۳۰ برابر مبلغ خانم‌ها پول می‌گیرند ولی دختران‌مان علی‌رغم اینکه بازی‌هایشان رسانه‌ای شد اما شاید نصف مبلغ قراردادشان روی راکت صرف می‌شود و اسپانسر خاصی ندارند.

برنامه‌ ما برای سال جدید جذب حامیان مالی بیشتر است تا بتوانیم دختران‌مان را به مسابقه‌های بیشتری اعزام کنیم. فدراسیون پینگ‌پنگ اولین فدراسیونی است که توانست برای مسابقه‌ها پخش زنده بگیرد و جز این کاری نمی‌توانیم کنیم. نمی‌توانیم به طرف قراردادی که پسرها را حمایت می‌کند، به زور بند حمایت و اسپانسری خانم‌ها را اضافه کنیم. بنابراین تلاش در جذب حامی مالی تنها راهی است که می‌توانیم دختران‌مان را حمایت کنیم.

از طرف دیگر فدراسیون جهانی امتیازبندی‌هایی را برای تعیین رنکینگ بازیکنان به وجود آورده است که از یک جهت خوب و از جهتی بد است. یکی از این تمهیدات حضور بازیکن در ۶ رویداد بین‌المللی در یک سال است که به خاطر هزینه‌بر بودنش برایمان خوب نیست. آیتم دیگر این است که مثلا اگر قبلا بازیکنان در تورهای بین‌المللی شرکت می‌کردند و به حریفی که رنکینگش پایین‌تر از او بود می‌باختند، از نظر جایگاه سقوط می‌کردند و پاداشی هم به آن‌ها تعلق نمی‌گرفت ولی در حال حاضر صرف ورود بازیکن به تور  امتیاز دارد. اگر بازیکنان‌مان تورها و مسابقه‌های بیشتری بروند جایگاه‌شان خیلی متفاوت می‌شود. البته رنکینگ یک فدراسیون برای اعزام به دو رویداد به بازیکنان کمک می‌کند و آن‌ها باید ۴ رویداد دیگر را خودشان شرکت کنند. شهسواری ممکن است با کمک همسرش به چند رویداد اعزام شود ولی مهشید اشتری واقعا به اسپانسر نیاز دارد. در ایران بحث اسپانسری برای بانوان ضعیف است و باید فرهنگ‌سازی شود. با نرخ ارز فعلی، هزینه‌ یک اعزام هم بالاست. بنابراین باید حمایت کننده‌های مالی بیشتر شوند، همچنین درخصوص مسائل ارزی با آقای قارداشی صحبت کردیم که عوارضی را برای مسابقه‌ها برداریم یا اینکه برای هر مسابقه دلار به نرخ دولتی به بازیکنان داده شود.

هزینه های لیگ هم بسیار زیاد است. مثلا رویه راکت بازیکن ۳۵۰ هزار تومان است که در پایان یک هفته اردو باید تعویض شود. بازیکن از کجا پول بیاورد؟ پخش مستقیم بازی‌ها را داشتیم اما متاسفانه هنوز هدفی که فدراسیون دارد نرسیده‌ایم و قرار است به عنوان نایب رییس تلاش کنیم تا بتوانیم اسپانسر خوب جذب کنیم. همان استرس و فشار روانی که مردان دارند، خانم‌ها هم تحمل می‌کنند. چه فرقی می‌کند بازیکن وقتی پشت میز برود، در اختیار میز است ولی در حق خانم‌ها اجحاف می‌شود.

حضور بازیکن خارجی هم در ایران منتفی است وقتی بازیکن داخلی پول نمی‌گیرد نمی‌توانیم از بازیکن خارجی استفاده کنیم اما در لیگ آقایان بازیکن خارجی حضور دارند.

در جاکارتا قول مقام نمی دهیم

برای اولین بار است که در بخش تیمی در مسابقه‌های آسیایی شرکت می‌کنیم. دفاعی که در کمیته ملی المپیک داشتیم، این بود که نسل جوان‌مان در مسابقه‌های بزرگسالان جای پایی برای خود باز کرده‌اند. در حال حاضر در ترکیب تیم ملی سه جوان داریم و این خود نوید آینده خوب است. با دلایلی که فدراسیون برای حضور در مسابقه‌های جاکارتا داشت و  حمایت کمیته ملی المپیک توانستیم ۴ نفر اعزامی را به صورت کامل و برای اولین بار در بخش مسابقه‌های تیمی راهی جاکارتا کنیم.

قول نمی‌دهیم که در مسابقه‌های جاکارتا مقام بیاوریم چون مقام آوردن مقابل تیم‌های آسیایی که در پینگ‌پنگ ابرقدرت هستند بسیار سخت است ولی با توجه به اینکه بازیکنان‌مان  هر روز بهتر می‌شوند، فکر می‌کنم بتوانند بهترین عملکردشان را در این مسابقه ها نشان دهند.حتی ممکن است تا ۸ تیم بالا بیایند اما چیزی مشخص نیست.

برنامه آماده‌سازی تیم برای اعزام به مسابقه های آسیایی را بررسی کردیم، حتما اردو داریم و باید اردوهایمان را زودتر شروع کنیم چون هم تیم جوانان‌مان اوایل مردادماه به مسابقه‌های آسیایی می‌رود و هم بازی‌های جاکارتا را در پیش داریم. احتمالا یک اردوی مشترک هم  با آذربایجان داشته باشیم.

باید پاداش خاصی برای پینگ پنگ بازان در نظر گرفته شود ، در کشورهای آسیایی ۶ نفر برتر مسابقه‌های پینگ‌پنگ را معادل مدال رشته دیگری قرار می‌دهند. در ایران نیز باید مسئولان باید به این موضوع توجه کنند. وزارت ورزش باید وارد عمل شود و جوایز خاصی را در نظر بگیرند که مثلا جایگاه ششم مسابقه‌ها معادل مدال یکی از رشته‌های دیگر باشد. فدراسیون پینگ پنگ می‌تواند مشخص کند که بازیکن در هر مرحله چه پاداشی می گیرد.

ورزشکارعاشق رشته‌اش است

ورزشکار یک رشته ابتدا عاشق آن رشته می‌شود و بعد کار می‌کند. مربی فقط با گفتن جمله "شما می‌توانید" به بازیکنان انگیزه می‌دهد ولی بازیکنان این باور را پذیرفته‌اند که هنوز خیلی مانده تا به کشورهای آسیایی برسد اما علی‌رغم این موضوع انگیزه بازیکنان بالاست چون عاشق هستند و علاقه دارند. همچنین آن‌ها یک سری اهداف دارند و به دنبال کسب سهمیه المپیک هستند. همیشه به آن‌ها می‌گویم به مقام آوردن در المپیک فکر کنید نه فقط المپیکی شدن. هیچ هدفی دور از دسترس نیست. بازیکنان می‌توانند با بدنسازی منظم تمرین‌های روتین و تمرین‌های سرعتی  و استقامتی خودشان را به بازی کشورهای آسیایی نزدیک کنند.

مربیان خارجی هزینه‌بر هستند

برای اینکه فردی مربی شود، از پایه تا بزرگسال باید خیلی‌ فاکتورها داشته باشد. ممکن است یک مربی چینی از نظر فنی خوب باشد اما فاکتورهای دیگر مربیگری را نداشته باشد. در کشورهای مختلف اروپایی مربیان خوبی داریم ولی بسیار هزینه‌بر هستند. اگر روی مربیان داخلی سرمایه‌گذاری کنیم و به کمپ‌ها و کلاس‌های آموزشی مختلفی اعزام شوند معقولانه‌تر است.

البته ممکن است فدراسیون تصمیم بگیرد که از مربی خارجی استفاده کند اما وقتی با مربیان خارجی صحبت می‌کنیم می‌گویند شما چیزی کم ندارید اما یک سری امکانات نیاز است. مثلا وقتی بازیکن یک سال در اردو باشد وضعیتش با حضور در یک اردوی ۱۵ روزه متفاوت است. اگر مربی خارجی هم  بیاید، همین خواسته را از فدراسیون دارد. البته برگزاری اردوهای مداوم از نظر آموزش و پرورش و درسی برای بازیکنان مشکلاتی ایجاد می‌کند. وزارت ورزش، وزارت آموزش و پرورش و شهرداری  یک مثلث هستند که باید با هم ارتباط برقرار کنند تا به بازیکن آسیب نرسد.

دختران پینگ پنگ باز آینده شغلی ندارند

دلم برای بازیکنان می‌سوزد. دختران پینگ پنگ باز نه بیمه هستند و نه آینده شغلی دارند. ندا شهسواری جوانی‌اش را برای پینگ‌پنگ گذاشته و مشخص نیست بعد از  بازنشستگی چه اتفاقی برایش می‌افتد؟ بعضی وقت‌ها می‌گوید می‌توانستم دکترا بخوانم یا کارهای دیگر انجام دهم اما جانم را برای ورزش گذاشتم. به خاطر اینکه عاشق این رشته هستم اما بعد از بازنشستگی دغدغه دارم. بنابراین آموزش و پرورش و وزارتخانه‌ها باید حمایت کنند و سیاست‌هایی را در نظر بگیرند که بازیکنان بعد از بازنشستگی تامین باشند. آقای قارداشی هم این موضوع را مطرح کردند که برای بازیکنان اختیار تیم ملی بیمه در نظر گرفته شود.

از عملکرد بازیکنانم در مسابقه های جهانی راضی هستم

ضریب خطای فنی بازیکنان در مسابقه ها جهانی خیلی پایین آمده بود. اما در این باز ی ها  یک یا دو باخت ۴-۵ پله تیم‌ها را جابه‌جا می‌کند. روی هم رفته عملکرد تک تک بازیکنان خوب بود. برد و باخت در هر سنی و برای هر کسی اتفاق می‌افتد اولین بار بود که در دسته دو رقابت‌های جهانی شرکت می‌کردیم و فکرش را هم نمی‌کردم که اینقدر بچه‌ها خوب باشند. درست است که به بعضی از خبرنگاران می‌گفتم می‌توانیم به دسته یک صعود کنیم اما این نوعی روحیه دادن به تیم بود و اینکه همیشه به بازیکنان می‌گفتم به دسته یک صعود کنند تا بتوانند در دسته دو بمانند. اگر می‌گفتم به دسته دو راضی باشند، ممکن بود ماندن در این دسته هم اتفاق نیفتد. در کل از عملکرد بازیکنان راضی بودم اما بهتر از این هم می‌توانستند باشند ولی باید رقابت‌های بیشتری را بروند و تمرین‌های مداوم بدنسازی و پینگ‌پنگ داشته باشند.

آقای قارداشی از هیچ کمکی دریغ نمی‌کند اما تنها مساله‌ای که به عنوان سرمربی از فدراسیون می‌خواهم این است که تمرین‌های مداوم داشته باشیم. یعنی بازیکنان از مهر تا آغاز مسابقه‌ها در اردو باشند. البته این موضوع به خاطر هزینه‌های بالا و مدارس بازیکنان با مشکل رو به رو است. سال قبل ۱۲ اردو داشتیم ولی مثلا ۱۵ روز بازیکنان در اردو بودند ۱۰ روز دیگر رها می‌شدند و آن مدت ریکاوری منفی به بازیکن می‌دهد. همچنین بدنسازی بازیکنان را باید تحت تاثیر قرار دهیم. آقای قارداشی در سوئد به من دستور دادند برای بازیکنان ناظر بگذاریم که در استان‌های خودشان تمرین‌های بدنسازی‌شان را داشته باشند.

البته در اردوهای قبلی نمی‌توانستیم به صورت روتین بدنسازی کنیم و به بازیکنان فشار بیاوریم ولی در اردویی که برای مسابقه‌های جهانی سوئد داشتیم چون یک ماه تا ۴۰ روز بازیکنان را در اختیار داشتیم، بدنسازی را از شدت پایین شروع کردیم و نتیجه‌اش را گرفتیم. به گونه‌ای که کلمه‌ای به اسم خستگی از بازیکنان نشنیدم. بدنسازی باید فرهنگ‌سازی شود.

اگرعزام به رویدادهای خارجی بیشتر باشد، پشتوانه سازی برای بازیکنان با تجربه اتفاق می افتد.  در حال حاضر در تیم ملی فقط ۲ بزرگسال داریم و بقیه جوان بودند. مثلا مهشید اشتری خیلی خوب بازی می‌کرد و تکیه‌گاه بازیکنان ما شده بود. حاجیلو و صفایی هم باید بیشتر در مسابقه‌های بزرگسالان شرکت کنند چون وقتی در مسابقه‌های نوجوانان و جوانان شرکت می‌کنند فکر می‌کنند خیلی قوی هستند ولی در مسابقه‌های بزرگسالان وضعیت فرق می‌کند. شهسواری هم زمانی جوان‌تر بود. با اینکه الان هم حرف اول را می‌زند ولی باز به بازیکنان جوان نیاز داریم. در طول مسابقه‌های جهانی همیشه می‌گفتم اگر اتفاقی برای ندا و مریم صامت بیفتد باید بتوانیم کسی را جایگزین کنیم.

شهسواری بردهای سنگینی برای تیم آورده است

عملکرد ندا در مسابقه های جهانی خوب بود، او همیشه می‌گوید انتظارات از من بیشتر است. علاوه براین به خاطر اینکه توقعات مردم و جامعه ورزشی بیشتر می‌شود  با بالا رفتن سن استرس بازیکنان هم بالا می‌رود و در مقابل یک سری انتظارات بازی می‌کند به همین دلیل فشار روانی‌اش بیشتر بود. باخت ندا در بازی آخر را به پای عملکرد بد نمی‌گذارم چون بردهای سنگینی برای تیم آورد. اما مهشید اشتری جوانتر و جسورتر است  و می‌دانست که همه از او انتظار ندارند با خیال راحت تری بازی می کرد. علاو براین سبک بازی این دو بازیکن با هم متفاوت است. سبک بازی ندا اغلب شبیه بازیکنان اروپایی است اما سبک مهشید متفاوت  از اروپایی‌ها بود و همین باعث می‌شد با مهشید به مشکل بخورند.

توجه به تیم‌های پایه در دستور کار فدراسیون پینگ پنگ

بعد از اینکه به فدراسیون آمدم اولین کاری که کردیم تشکیل کمیته برای سرمایه‌گذاری روی سنین پایه و استعدادیابی است. همچنین از نیروهای جوان استفاده کردیم و یک جشنواره که ابتدا استانی و سپس کشوری بود را راه‌اندازی کردیم. بعد از آن اردوهایی برای سنین ۶ تا ۸ سال برای اولین بار برگزار شد درست است که هر کاری برای اولین بار شکاف‌هایی دارد. در مورد مسابقه‌ها  نیز بعد از دور اول، بازی‌های رسمی ۶ تا ۸ ساله را برداشتیم. به خاطر اینکه بچه‌ها آسیب‌های فیزیولوژیکی و روانی داشتند بنابراین برد و باخت را صفر کردیم. اواخر اردیبهشت ماه هم آخرین اردوی سال ۹۵ را برگزار می‌کنیم. این مساله باعث شد انگیزه زیادی در خانواده‌ها و استان‌ها ایجاد شود.

هر سال از این نظر تعداد دختران پینگ پنگ باز  پیشرفت داریم و جامعه رسمی پینگ‌پنگ بیشتر شده است اما نسبت به آقایان تعداد خانم‌ها کمتر است و هنوز جا برای بهتر شدن دارد. در فدراسیون قبلی تعداد مربیان محدود بود. البته از طرف دیگر برای مربی‌گری هم تجربه نیاز است. مخصوصا برای تیم ملی که نمی‌شود کسی که  تجربه‌ای ندارد را سر کار گذاشت. یک مربی باید چندین فاکتور داشته باشد. علم، دانش، روانشناسی، شناخت فیزیولوژی و تغذیه بچه‌ها جزو این فاکتورهااست. علاوه بر این در بخش بانوان مربی بیرون از زمین باید مادر خوبی هم باشد. با این حال قبلا مربی کم داشتیم یعنی این جرات را به خودمان نمی‌دادیم که یک مربی خوب را که سال‌ها در بخش خصوصی کار می‌کند و بازیکن ملی هم بوده است، به فدراسیون بیاوریم. همیشه کیوانی و لیموچی نیستند که سرمربیگری تیم ملی را داشته باشند پس باید در کنار خودمان و چند فرد جوان قرار  دهیم که وقتی رفتیم جایگزین‌مان شوند.

عاشقان دور هم جمع شدیم و کار می کنیم

نایب رییسی کاری اجرایی است و خیلی دغدغه ندارد. خوشبختانه در فدراسیون پینگ‌پنگ هم آقای نظری دبیر فدراسیون و هم آقای قارداشی رئیس فدرایون به من کمک می‌کنند. محل اردو هم اغلب نزدیک محل کارم است و هیچ لطمه‌ای به نایب رئیسی‌ام نمی‌خورد. علاوه بر این هم مشکلات اجرایی و هم مسائل فنی را می‌بینم. نایب رییسی وسرمربی‌گری را شغل حساب نمی‌کنم. فقط در جایگاه‌های مختلف فدراسیون کمک می‌کنم. به قول آقای قارداشی عاشق هستیم و عاشقان دور هم جمع شده‌اند و کار می‌کنند.

خانم  سیمالیموچی سرمربی سابق تیم ملی پینگ پنگ دختران قبلا مربی خودم بود و همیشه احترام‌شان را دارم ولی یک سری خواسته‌ها فدراسیون داشته که او موافقت نکرده است. البته هنوز هم مدرس هستند اما فدراسیون برای سرمربی‌گری خواستند تغییراتی بدهند و این اتفاق افتاد. علاوه بر این از آنجایی که به کار گروی اعتقاد داریم از  مربیان مرد به صورت غیر رسمی کمک می‌گیریم. البته به عنوان یک خانم می‌گویم که  خانم‌ها می‌توانند خوب و قدرتمند کار کنند. بوکس که نمی خواهیم کار کنیم.

گفت و گو از: معصومه مومی‌وند خبرنگار ایسنا

انتهای پیام

منبع : ایسنا


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان