ف
کد خبر: 216261 تاریخ انتشار: 17/اسفند/1396 - 12:09

به مناسبت میلاد با سعادت حضرت زهرا(س) و روز مادر

کاری که جامعه سرمایه داری با زن کرد

در جامعه سرمایه داری تحت عنوان آزادی, زیر لوای دموکراسی و هزار اسم قشنگ مآب دیگر، شخصیت زن تحلیل رفت و از این موجودی لطیف، به نام آزادی، برده کشی هایی شد که هم اکنون در حال رشد در برخی کشور هاست!


ولادت با سعادت حضرت زهرا(س) آغازی است برای وجود یک نگرش جدید نسبت به زن در دنیای جاهلی عرب؛ نگرشی که زن را نه تنها در گوشه خانه محبوس نمی کند، بلکه در جای خود و زمان خود، در وسط میدان، پشت شوهر و رهبرش را می گیرد و حتی جانش را هم می دهد.
پیامبر که موسس بزرگترین جنبش فکری و عقیدتی در جهان عرب است، می داند ولایت مقامی است که از جانب خداوند اعطا می شود، اما عوام، با نگاه کردن به اعراب جاهلی، نظام منحط و عقب مانده‌ی قبیله ای و امپراتوری های بزرگ اطراف، ولایت را موروثی می دیدند؛ به همین دلیل از زمانی که معلوم شد پیامبر فرزند پسری نخواهد داشت، طعنه ها شروع شد. 
برگردیم عقب تر!
دختران را زنده به گور می کنند، مقام آن ها در حد و اندازه یک کنیز پایین است، حتی اگر ازاشراف و بزرگان باشند. در این جامعه چرک و نا متوازن، پیامبر صاحب دختری می شود که قرآن وی را کوثر معرفی می کند و پیامبر به اندازه مادر خود به وی احترام می گذارد.
 
 
کاری که غرب با زن کرد و با عنوان آزادی منتشر کرد
 
شریعتی در کتاب فاطمه فاطمه است در این باره می گوید: در جامعه ای که اصالت از آن « تولید ومصرف » و « مصرف و تولید » اقتصادی است و عقل نیز جز اقتصاد چیزی نمی فهمد، زن نه به عنوان موجودی خیال انگیز، مخاطب احساسات پاک، معشوق عشقهای بسیار بزرگ، پیوند تقدس، مادر، همدم، کانون الهام، آینه صادقی در برابر خویشتن راستین مرد؛ بلکه به عنوان کالایی اقتصادی است که به میزان جاذبه جنسی اش، خرید و فروش می شود.
 
سرمایه داری زن را چنان ساخت که به دو کار آید:
 
یکی اینکه جامعه هنگام فراغت به سرنوشت اجتماعی و به استثمار شدنش نیندیشد و نپرسد "چرا کار میکنم؟" ، "چرا زندگی میکنیم؟" ، "از طرف که و برای چه کسی اینهمه رنج میبریم؟"
 
زن ، به عنوان ابزار سرگرمی و به عنوان تنها موجودی که جنسیت و سکسوالیته دارد، به کار گرفته شد، تا نگذارد کارگر و کارمند و روشنفکر در لحظات فراغت، به اندیشه های ضد طبقاتی و سرمایه داری بپردازند، و به کار گرفته شد تاکه تمامی خلاء و حفره های زندگی اجتماعی را پر کند. و هنر به شدت دست به کار شد تا بر اساس سفارش سرمایه داری، سرمایه هنر را -که همیشه زیبایی و روح و احساس و عشق بود- به «سکس» تبدیل کند. این است که میبینیم یکباره نقاشی، شعر، سینما، تئاتر، داستان، نمایشنامه.....بر محور «سکسوالیته» به گردش در می آیند.
 
دیگر اینکه، سرمایه داری برای تشویق انسانها به مصرف بیشتر و برای اینکه خلق را به خود بیشتر نیازمند کند و مقدار مصرف و تولید را بالا ببرد، زن را فقط به عنوان موجودی که سکسوالیته دارد -و جز این هیچ، یعنی موجودی یک بعدی- به کار گرفت. در آگهی ها و تبلیغاتش نشاند، تا ارزشها و حساسیتهای تازه ای بیافریند و نظرها را به مصارف تازه جلب کند و احساسات مصنوعی که لازم دارد در مردم بوجود آورد.
 
سکسوالیته به جای عشق نشست و زن این «اسیر محبوب» قرون وسطی، به صورت یک«اسیر آزاد» قرون جدید درآمد.


اشتراک گذاری
برچسب ها
خبرهای مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
نظر:
کد امنیتی:
نظر بینندگان