×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  جمعه - ۹ خرداد - ۱۳۹۹  
true
true
اسرائیل و نظام آپارتاید ۱-| جنگ اکتبر ۱۹۷۳؛ آغاز روابط استراتژیک اشغالگران با نژادپرستان آفریقای جنوبی

[ad_1]

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تهران پرس به نقل از پایگاه خبری عرب ۴۸ ، نام و عملکرد رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی به شکل قابل توجهی با اقدامات نظام آپارتاید آفریقای جنوبی پیوند خورده است. اما این رابطه میان دو طرف تنها محدود به این شباهت نمی‌شود؛ چرا که نظام آپارتاید آفریقای جنوبی همواره از حمایت‌های گسترده صهیونیست‌ها در زمینه نظامی و سیاسی و امنیتی برخوردار بوده است.

یکی از راه‌های نفوذ رژیم صهیونیستی در آفریقا، استفاده از یهودیان آفریقایی بوده است، این رژیم تلاش کرده ترتیباتی برای دیدار آنها از فلسطین اشغالی فراهم کند و در صورت امکان شماری از آنها را قانع کند، به فلسطین اشغالی مهاجرت کنند.

پس از جنگ اکتبر ۱۹۷۳ رژیم صهیونیستی روابط خود را با نظام «آپارتاید» در آفریقای جنوبی به شدت تقویت کرد.

پیش از آن روابط میان دو طرف شاهد تنش‌های فراوانی بود؛ اما پس از این جنگ تحکیم مناسبات رژیم صهیونیستی با آفریقای جنوبی درحالی صورت گرفت که کشورهای آفریقایی به دنبال اشغالگری اسرائیل در شبه جزیره سینا روابط خود را با آن قطع کرده بودند.

رژیم صهیونیستی در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ روابط خود را با جنوب آفریقا متزلزل کرده و این سیاست را بنا به برخی دلایل سیاسی از جمله با هدف نزدیک شدن به کشورهای آفریقایی برای کسب حمایت سیاسی آنها که مستلزم آن قطع روابط با جنوب آفریقا بود دنبال کرد.

رژیم صهیونیستی (اسرائیل) , قاره آفریقا , فلسطین ,

روابط رژیم صهیونیستی با آفریقای جنوبی به بهانه وجود یک جامعه بزرگ یهودی در این منطقه که روابط پایداری با صهیونیست‌ها داشتند در سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۶ تقویت شد.

در این زمان رژیم صهیونیستی یک سیاست محتاطانه دوسویه را در قبال آفریقای جنوبی درپیش گرفته بود؛ به این صورت که در کنار خودداری از قطع روابط با این منطقه، در نهادهای بین‌المللی علیه آن فعالیت می‌کرد. رژیم اسرائیل در سازمان ملل علیه سیاست آپارتاید در آفریقای جنوبی رای داد؛ اما مانع اخراج آن از سازمان ملل شد.

در پی جنگ ژوئن ۱۹۶۷ که آفریقای جنوبی از رژیم صهیونیستی حمایت کرد، اسرائیل تصمیم گرفت تا روابط خود را با آن بهبود ببخشد.

اما بعد از آن زمانی که کشورهای عربی پس از جنگ ۱۹۶۷ اسرائیل را متهم به ایجاد نظام آپارتاید در مناطق عربی تحت اشغال آن کردند، صهیونیست‌ها تصمیم گرفتند تا برای بهبود چهره خود به انتقاد از نظام آپارتاید در آفریقای جنوبی بپردازند و به این ترتیب روابط دو طرف مجددا دچار تنش شد.

کتاب «عدالت سیاه:کودتای جنوب آفریقا» نوشته «آلون لیئیل» که در آن زمان منصب مدیریت کل وزارت خارجه رژیم صهیونیستی را بر عهده داشت و سفیر این رژیم در آفریقای جنوبی بود ورود رژیم صهیونیستی به سیاست آپارتاید آفریقای جنوبی را مورد بررسی قرار می‌دهد.

نویسنده این کتاب به صعود حزب ملی‌گرایان در آفریقای جنوبی به قدرت در سال ۱۹۴۸ که صهیونیست‌ها در آن سال حاکمیت خود را اعلام کردند اشاره و اظهار می‌کند که طرفداران این حزب در آن زمان سرنوشت خود را به سرنوشت حاکمیت اسرائیل گره زدند؛ چرا که آنها سفیدپوستان و یهودیانی بودند که در میان جماعت سیاه‌پوستان و اعراب احاطه شده بودند و هر پیروزی که صهیونیست‌ها به دست می‌آورند موجب تقویت این احساس در میان اقلیت آفریقای جنوبی که می‌توانند بر سیاه‌پوستان غلبه کنند می‌شد.

رژیم صهیونیستی (اسرائیل) , قاره آفریقا , فلسطین ,

طبق نوشته این کتاب استعمارگران آفریقای جنوبی تاریخ خود را به موازات تاریخ یهودی می‌دانستند و پیشرفت‌های تکنولوژی و به ویژه نظامی رژیم صهیونیستی موجب می‌شد تا یهودیان آفریقای جنوبی با وجود کمبود جمعیتی آشکار خود به دنبال سیطره بر این منطقه باشند.

در سال ۱۹۵۰ «دانیال فرانسوا مالان» نخست‌وزیر وقت آفریقای جنوبی به مناطق اشغالی سفر کرد که طبق اطلاعات کتاب لئیل یکی از مهمترین اهداف این سفر آرام کردن یهودیان آفریقای جنوبی بود.

در ادامه کتاب عدالت سیاه آمده که بیشتر متحدان یهودیان در آفریقای جنوبی که در دهه ۷۰ تعداد آنها به ۱۲۰ هزار نفر می‌رسید سفیدپوستان بودند؛ چرا که اولا این یهودیان هم سفید بودند و دوم به عنوان پلی برای ارتباط با صهیونیست‌ها تلقی می‌شدند.

یهودیان این منطقه از امتیازات مختلفی همچون اجازه انتقال پول به اراضی اشغالی برخوردار بودند که این امر انتقادات داخلی محافل سیاه‌پوست و رنگین‌پوست را به همراه داشت. در این میان معدود یهودیانی وجود داشتند که سرنوشت خود را به گروه سیاهپوستان علیه سیاست آپارتاید گره زده بودند. این افراد از جانب گروه یهود این منطقه محکوم و خائن تلقی می‌شدند.

رژیم صهیونیستی (اسرائیل) , قاره آفریقا , فلسطین ,

پس از اینکه کشورهای آفریقایی در پایان سال ۱۹۷۳ به دلیل جنگ اکتبر این سال اعلام قطع رابطه با رژیم صهیونیستی کردند؛ تل‌آویو طی ۲۰ سال در زمینه کشاورزی و بهداشت و آموزش کمک‌هایی دراختیار این کشورها گذاشت.

به نوشته کتاب عدالت سیاه مسئول صهیونیستی، در آن زمان آفریقای جنوبی برای مقامات صهیونیست یک جایگزین استراتژیک و اقتصادی سایر قاره‌ها بود. روابط استراتژیک میان دوطرف پس از اینکه هردو از جامعه بین‌المللی منزوی شدند شکل گرفت. در مارس ۱۹۷۴ رژیم صهیونیستی تصمیم گرفت تا روابط رسمی خود را با «پرتوریا» پایتخت آفریقای جنوبی تا مرز ایجاد سفارتخانه در آن بالا ببرد.

سال ۱۹۷۶ و درحالی که بخش بزرگی از جامعه بین‌المللی، رژیم اسرائیل را تحریم کرده بود، «جان فارستر» نخست‌وزیر آفریقای جنوبی در آن زمان به عنوان مهمان با «اسحاق رابین» نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی دیدار کرد.

آلون لئیل در ادامه کتاب خود می‌نویسد که پس از این دیدار مناسبات امنیتی دو طرف تا حد آموزش‌ نیروهای دریایی و زمینی و هوایی برای چندسال گسترش یافت و پس از آن اخباری مبنی بر کمک‌های رژیم صهیونیستی در زمینه توسعه سلاح و هواپیماها به ارتش آفریقای جنوبی منتشر شد.

طبق اطلاعات کتاب مذکور باوجود اینکه مقامات صهیونیست در محافل بین‌المللی لفظا سیاست آپارتاید را محکوم می‌کردند؛ اما روابط پایداری با آفریقای جنوبی داشتند. جامعه جهانی مناسبات میان اسرائیل و آفریقای جنوبی را یک اتحاد پایدار خوانده و این احساس زمانی که سازمان ملل در قطعنامه سال ۱۹۷۵ رژیم صهیونیستی را با نژادپرستی و آپارتاید در یک درجه قرار داد تقویت شد.

ادامه دارد…

[ad_2]

خبرگزاری تهران پرس را با جدیدترین و به روزترین اخبار دنبال نمایید

سردبیرتهران پرس

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true

Bolu Escort Çanakkale Escort Çankırı Escort/a> Çorlu Escort Edirne Escort Yalova Escort Uşak Escort Amasya Escort Ayvalık Escort Burdur Escort Çankırı Escort Çorum Escort Düzce Escort Edirne Escort Isparta Escort Kırşehir Escort Rize Escort Trabzon Escort Zonguldak Escort Çorum Escort Kırşehir Escort Adapazarı Escort