×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  دوشنبه - ۵ خرداد - ۱۳۹۹  
true
true
گزارش تاریخ| آیا آیت‌الله شریعتمداری، امام خمینی را به مرجعیت رساند؟

[ad_1]

گروه تاریخ انقلاب خبرگزاری تهران پرس امام خمینی (ره) و آیت‌الله شریعتمداری دو مرجع تقلید هم عصر بودند، اما آیت‌الله شریعتمداری برخلاف امام خمینی (ره) اهل سازش با رژیم پهلوی و بلکه همراه و طرفدار شاه بود و با ساواک ارتباط داشت.

شریعتمداری با شروع سلطنت محمدرضا شاه و آزاد شدن آذربایجان از نیروهای شوروی، قصد سفر به تبریز را داشت. در این مسافرت بیشتر علمای شهر و طلاب استقبال و ملاقات با شاه را حرام اعلام کردند، اما شریعتمداری در این سفر شاه را همراهی کرد و در مراسم ۶ خرداد ۱۳۲۶ در مدرسه طالبیه تبریز به او خیرمقدم گفت و ۱۰ هزار تومان پول از شاه دریافت کرد که در نتیجه آیت‌الله میرزا فتاح شهیدی مجتهد وقت تبریز حکم به اخراج وی از تبریز داد. او مدتی در تهران ساکن شد و سپس به قم آمد و شروع به تدریس برای طلاب آذربایجانی کرد.

بعد از رحلت آیت‌الله بروجردی در سال ۴۰ شمسی، شریعتمداری مانند سایر شاگردان مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری اعلام مرجعیت کرد.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز وی و طرفدارانش علیه انقلاب اسلامی و ولایت‌فقیه فعالیت و اقدام به طراحی و اجرای کودتا کردند. در نتیجه در اردیبهشت‌ماه سال ۶۱ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در اقدامی انقلابی که بعدها در منشور روحانیت امام خمینی (ره) مورد تأیید ایشان هم قرار گرفت، به‌اتفاق حکم بر سلب مرجعیت از وی دادند. البته امام خمینی به‌واسطه مرجعیت و جایگاه علمی وی اجازه محاکمه‌اش را نداد و صرفاً ارتباطاتش­­ در بیتش محدود شد تا بار دیگر با عوامل مخرب و ضدانقلاب ارتباط نگیرد.

هرساله در سالگرد درگذشت آیت‌الله شریعتمداری این موضوع از سوی برخی رسانه‌ها و افراد مطرح می‌شود که آیت‌الله شریعتمداری نخستین فردی بود که امام خمینی (ره) را به عنوان مرجع معرفی کرد و چون مراجع دارای مصونیت بودند، او مانع از اعدام امام توسط رژیم شاه شد؛ اما آیا واقعاً آیت‌الله شریعتمداری در مرجعیت امام خمینی (ره) پس از رحلت آیت‌الله بروجردی نقش داشت؟ و آیا مرجع شدن امام خمینی اقدامی سیاسی بود؟

آیت‌الله بروجردی مرجع تامه شیعیان بود و با رحلت وی در سال ۱۳۴۰، مرجعیت در ایران و عراق دچار خلا شد. علما و اساتید حوزه علمیه قم و شاگردان آیت‌الله عبدالکریم حائری‌یزدی برجسته‌ترین افراد برای مرجعیت در ایران بودند.

آیت‌الله روح‌الله خمینی، آیت‌الله سیدمحمدرضا گلپایگانی، آیت‌الله سیدکاظم شریعتمداری، آیت‌الله شیخ عبدالنبی اراکی، آیت‌الله سیدمحمد محقق یزدی معروف به داماد، آیت‌الله عباسعلی شاهرودی، آیت‌الله سیدشهاب‌الدین نجفی مرعشی و آیت‌الله سیدمرتضی لنگرودی از جمله این علما بودند.

براساس گزارشی که در تاریخ چهارم اسفند ماه سال ۱۳۴۰ در مجله «تهران مصور» منتشر شد، تعداد افراد حاضر در کلاس‌های درس آیت‌الله خمینی بیش از چهارصد نفر ذکر شد. این در حالی است که تعداد شاگردان و افراد حاضر در کلاس‌های درس آیت‌الله شریعتمداری کمتر بود.

امام خمینی(ره) ,

همچنین در این گزارش آمده است که آیت‌الله خمینی نسبت به دیگر علما از اقبال بیشتری برای مرجعیت برخوردار بود.

روزنامه کیهان نیز در روز ۱۲ فروردین سال ۱۳۴۰ یعنی دو روز پس از رحلت آیت‌الله بروجردی در گزارشی نوشت: «آقایانی که ذیلا نام برده می‌شود طبق نظر علمای علوم دینی و کلیه اعضای حوزه علمیه قم دارای صلاحیت مرجعیت تقلید و مورد اعتماد کامل حوزه علمیه هستند: ۱٫حضرت آیت‌الله حاج‌آقا روح الله خمینی ۲٫حضرت آیت‌الله آقا سیدمحمدرضا گلپایگانی ۳٫ حضرت آیت‌الله آقا سیدکاظم شریعتمدارتبریزی.» البته در این گزارش از دیگر علما نیز اسم برده شده است.

کیهان در همان گزارش آیت‌الله خمینی را اینگونه معرفی کرد: «ایشان یک درس فقه صبح‌ها و یک درس اصول عصرها در حوزه علمیه قم تدریس می‌نمایند که در یکی از دروس ایشان متجاوز از ۴۰۰ نفر دانشجو و طلاب علوم دینی شرکت دارند. اکثر شاگردان حوزه درس ایشان فضلای طراز اول حوزه علمیه شهر قم را تشکیل می‌دهند و درس‌های ایشان توسط آقای حاج میرزا جعفر سبحانی به صورت کتاب تدوین شده و تاکنون دو جلد آن منتشر گردیده است. مرحوم آیت‌الله بروجردی در مسائل مهمی که پیش می‌آمد با چند تن از علما مشورت می‌نمودند که یکی از آنان آیت‌الله خمینی بودند… حضرت آیت‌الله خمینی نزدیک به ۲۵ سال است که به تدریس اشتغال دارند و در دوران طلبگی نیز اجازه تدریس داشتند.»

امام خمینی(ره) ,

در گزارشی نیز که در روز ۲۲ اسفند سال ۱۳۳۵ (پنج سال قبل از رحلت آیت‌الله بروجردی) توسط ساواک از وضعیت حوزه علمیه قم برای شاه تهیه شد، تعداد شاگردان حاضر در کلاس‌های درس آیت‌الله بروجردی و دیگر علما ذکر شده است. در این گزارش تعداد شاگردان آیت‌الله خمینی ۵۰۰ نفر و تعداد شاگردان آیت‌الله شریعتمداری ۳۰۰ نفر عنوان شده است.

امام خمینی(ره) ,

علی امینی نخست‌وزیر وقت نیز که در دی ماه سال ۱۳۴۰ برای دیدار با مراجع تقلید به قم سفر کرد، به درخواست علما با آیت‌الله خمینی هم دیدار کرد.

کلاس‌های درس آیت‌الله خمینی پس از کلاس‌های درس آیت‌الله بروجردی پرجمعیت‌ترین کلاس‌ها بود.

آیت‌الله فیض گیلانی از شاگردان امام خمینی (ره) و آیت‌الله بروجردی نیز در گفتگو با تهران پرس گفته است: «…نه تنها من بلکه آقای ناصر مکارم، آقای جعفر سبحانی، آقای نوری‌ همدانی هم پای درس آقای خمینی می‌آمدند. یک درس فقه صبح و یک درس اصول عصر می‌گفت و تقریباً شاید حدود ۳۰۰، ۴۰۰ نفر در آن مسجد جمع می‌شدند. در آن زمان شاید درس سایر آقایان ۱۰ ،۱۲ نفر جمع می‌شدند اما درس حضرت امام در مسجد سلماسی تقریباً ۳۰۰، ۴۰۰ نفر جمع می‌شدند.»

آیت‌الله منتظری نیز این ادعا را رد کرده است که آیت‌الله خمینی با هدف رهایی از اعدام به عنوان مرجع معرفی شد.

او در کتاب خاطرات خود آورده است که بعد از فوت آیت‌الله بروجردی در فروردین ۱۳۴۰، با آنکه افرادی چون آیت‌الله گلپایگانی، آیت‌الله شریعتمداری و آیت‌الله مرعشی نجفی در قم و آیت‌الله خویی، آیت‌الله اراکی و آیت‌الله شاهرودی در نجف بیشتر برای مرجعیت مطرح بودند و اقبال بیشتری در میان مردم داشتند، اما بسیاری از خواص فضلا و طلبه‌ها به آیت‌الله خمینی نظر داشتند.

مهدی کروبی نیز اذعان داشته است که “مرجعیت امام بر اساس سنت رایج در حوزه و با عنایت به جایگاه ممتاز ایشان در حوزه از سال ۱۳۴۰ مطرح شد.”

براساس اسناد فوق آیت‌الله خمینی نه تنها نسبت به آیت‌الله شریعتمداری کلاس‌های درسش شلوغ‌تر بود، بلکه بین طلاب علوم دینی حوزه علمیه قم از اقبال و مقبولیت بیشتری برخوردار بود.

پیش از رحلت آیت‌الله بروجردی پیش‌بینی می‌شد، آیت‌الله خمینی مرجع بعدی باشد. هدف ساواک از تهیه آن گزارش نیز شناسایی مرجع بعدی بود.

از این رو این ادعا که تایید مرجعیت آیت‌الله خمینی در سال ۴۲ توسط برخی مراجع از جمله آیت‌الله شریعتمداری با هدف نجات آیت‌الله خمینی از اعدام انجام گرفت، منطبق بر واقعیت نیست و آیت‌الله خمینی بیش از دیگران در بین فضلا و طلبه‌ها برای مرجعیت مقبولیت داشت.

امام خمینی (ره) پس از فوت آیت‌الله بروجردی به عنوان مرجع در بین علما شناخته شد و طلبه‌های علوم دینی و مردم به او روی آوردند که همراهی مردم با او در اتفاقات سال‌های ۴۱ و ۴۲ در مخالفت با اقدامات شاه و دولت نشان‌دهنده این موضوع است.

پس از دستگیری امام خمینی (ره) در سال ۴۲، علما و روحانیون قم و سراسر کشور از اقدام امام حمایت و در حرم حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) تحصن کردند. آیت‌الله خوانساری، آیت‌الله گلپایگانی و آیت‌الله شریعتمداری نیز در اعلامیه‌ای از مرجعیت امام خمینی حمایت کردند.

انتهای پیام/

[ad_2]

خبرگزاری تهران پرس را با جدیدترین و به روزترین اخبار دنبال نمایید

سردبیرتهران پرس

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true

Bolu Escort Çanakkale Escort Çankırı Escort/a> Çorlu Escort Edirne Escort Yalova Escort Uşak Escort Amasya Escort Ayvalık Escort Burdur Escort Çankırı Escort Çorum Escort Düzce Escort Edirne Escort Isparta Escort Kırşehir Escort Rize Escort Trabzon Escort Zonguldak Escort Çorum Escort Kırşehir Escort Adapazarı Escort