×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  دوشنبه - ۲۵ آذر - ۱۳۹۸  
true
true
معادله ۴ مجهولی برای ۲ سهمیه المپیکی وزنه‌برداری/ فوق‌سنگین، فوق کم شانس برای توکیو!


به گزارش خبرگزاری تهران پرس، بعد از تغییرات صورت گرفته در سهمیه‌های اختصاص یافته به کشورهای حاضر در مسابقات وزنه‌برداری بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو و با توجه به پرونده تخلفات دوپینگ وزنه برداری ایران در ۱۰ سال گذشته، با تصمیم IWF، سهم وزنه برداری ایران از ۶ سهمیه حداکثری و موجود، ۲ سهمیه تعیین شد تا فدراسیون و کادر فنی تیم ملی با چالشی سخت برای انتخاب نفرات اعزامی به این رقابت‌ها رو در رو شود.

البته در آن زمان، با توجه به موجودیت وزنه‌برداری کشورمان این اتفاق بسیار ناخوشایند می‌نمود و شاید حالا شرایط کاملا فرق کرده باشد؛ چرا که دیگری نه خبری از بهداد سلیمی است و نه سهراب مرادی و سعید علی‌حسینی آماده و حتی کیانوش رستمی مدعی؛ و شاید به قول سجاد انوشیروانی باید خوشحال باشیم که بیشتر از ۲ سهمیه نداریم تا دغدغه‌ای برای پُر کردن جاهای خالی داشته باشیم.

در هر حال مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان که یکی از مراحل گزینشی بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیو نیز بود چندی پیش به میزبانی پاتایا در تایلند برگزار شد که نتایج آن می‌تواند حقایق زیادی را در مورد جایگاه وزنه‌برداران کشورمان در میان حریفان و همچنین شرایط کلی وزنه‌برداری ایران ترسیم نماید.

با اتکا به نتایج حاصل شده از مسابقات جهانی و تحلیل داده‌های بدست آمده و رکوردهای ثبت شده به روشنی می‌توان دریافت که همانگونه در سال‌های قبل هم همینطور بوده، شانس اصلی کسب مدال‌های ما در اوزان المپیکی در اوزان سنگین و در دسته‌های ۸۹، ۹۶، ۱۰۹ و ۱۰۹+ کیلوگرم قرار دارند، اما اینکه در بین این اوزان کدامیک از نمایندگان کشورمان شانس بالاتری برای حضور در المپیک و رزرو ۲ جای خالی را خواهند داشت، در زیر به آن خواهیم پرداخت.

* ۸۹ کیلوگرم؛ شانس بالای میری برای رزرو بلیت توکیو

در بین شرکت کنندگان کشورمان در اوزان المپیکی مسابقات جهانی بهترین عملکرد مربوط به علی میری در دسته ۸۹ کیلوگرم می‌شود، جایی که نماینده کشورمان تنها به خاطر یک کیلوگرم از کسب مدال طلای مجموع جهان بازماند. میری در این رقابت‌‌ها ۵ حرکت درست را از ۶ حرکت ممکن ثبت کرد و در نهایت با ۲۰۷ کیلوگرم به مدال برنز دوضرب و با ۳۷۴ کیلوگرم به مدال نقره مجموع دست یافت.

میری تنها وزنه‌بردار کشورمان در اوزان المپیکی بود که موفق به کسب مدال مجموع شد که با توجه به اهدای مدال به رکورد مجموع در المپیک می‌توان عملکرد میری را تا حد زیادی مثبت ارزیابی کرد. همانطور که گفته شد میری تنها یک کیلوگرم با مدال طلای مجموع فاصله داشت و ۳ کیلوگرم بیشتر از نفر سوم زد که اگر همین ترکیب و نفرات نیز جزء مدعیان بازی‌های المپیک باشند، میری شانس بالایی برای رفتن روی سکوی المپیک خواهد داشت و می‌توان گفت عملا پرشانسترین وزنه‌بردار کشورمان (بر اساس نتایج جهانی) برای رسیدن به مدال در المپیک خواهد بود.

 

* ۹۶ کیلوگرم؛ سهراب، رستمی، موسوی یا دهدار!

در وزن چهارم المپیکی شاهد حضور پرترافیک مدعیان هستیم، با توجه به مصدومیت سهراب مرادی کیانوش رستمی و ایوب رستمی عازم مسابقات جهانی شدند که حاصل آن تنها کسب یک مدال برنز حرکت دوضرب بود؛ جایی‌که کیانوش رستمی مانند ۲ رقابت اخیرش اوت کرد و نه تنها نتوانست حرکت درستی را ثبت کند بلکه با کناره‌گیری از حرکت دوضرب امتیاز تیمی زیادی را از دست داد تا سکوی نایب قهرمانی از ایران گرفته شود.

موسوی که پیش از اعزام با مصدومیت دست و پنجه نرم می‌کرد و مدت‌ها از شرایط آرمانی و تمرینات منظم به دور بود به گفته کارشناسان با آمادگی کامل گام به این رقابت‌ها نگذاشت تا بتوان، توان کامل این وزنه‌بردار را مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد، اما بر اساس رکوردهای ثبت شده برای موسوی شاید برای این وزنه‌بردار هم نتوان شانس بالایی برای رسیدن به مدال المپیک متصور شد.

موسوی از مجموع ۶ حرکت، ۳ حرکت صحیح را در مسابقات جهانی ثبت کرد؛ ۱۶۸ کیلوگرم (نهم) در یکضرب، ۲۱۴ کیلوگرم (سوم) در دوضرب و با مجموع ۳۸۲ کیلوگرم پنجم شد. اگر فرض کنیم موسوی وزنه ۱۷۳ کیلوگرمی که انتخاب آخرش در حرکت یکضرب بود، را نیز درست زده است، ۵ کیلوگرم دیگر به رکورد مجموع یعنی ۳۸۲ کیلوگرم اضافه می‌شود که با رکورد ۳۸۷ کیلوگرم به کار خود پایان خواهد داد که حتی با وجود چنین فرضی موسوی فاصله ای ۷ کیلوگرمی با نفر سوم مسابقات جهانی و ۱۵ کیلوگرمی با نفر دوم و ۲۳ کیلوگرمی با قهرمان رقابت‌ها خواهد داشت که نشان از کار سخت نماینده کشورمان برای قرار گرفتن روی سکوی المپیک خواهد داشت. البته بهترین رکورد موسوی در این سال‌ها در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ در آناهایم آمریکا با ۳۸۵ کیلوگرم ثبت شده که موفق به مدال برنز در آن مسابقات شد.

اگر بخواهیم دهدار را نیز همانطور که برخواه گفته در زمره وزنه‌برداران ۹۶ کیلویی قرار دهیم، حتی او نیز فاصله زیادی با رکورد مجموع ۳۹۴ کیلوگرم آنهم در دسته ۱۰۵ کیلوگرم با حریفان ۹۶ کیلویی خواهد داشت.

 

ابهام بعدی این دسته به مصدومیت سهراب مرادی بر می‌گردد که اگر بپذیریم سهراب به عنوان مدافع عنوان قهرمانی جهان و رکورددار این دسته، بتواند با آمادگی کامل گام به المپیک بگذارد، با توجه به آمادگی بالای حریفانش در مسابقات جهانی باز هم کار سختی خواهد داشت. البته تیان تائوی چینی با ۴۱۰ کیلوگرم مجموع مدال طلا را در تایلند از آن خود کرد؛ در حالی‌که مرادی در مسابقات جهانی ۲۰۱۸ با ۴۱۶ کیلوگرم بر سکوی قهرمانی ایستاد و در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ نیز با ۴۱۷ کیلوگرم آخرین قهرمان و رکورددار دسته ۹۴ کیلوگرم لقب گرفته بود. با این اوصاف باید منتظر بمانیم تا ببینیم آیا مرادی بعد از پشت سر گذاشتن دوران نقاهت پس از مصدومیت توان تکرار رکوردهای قبلی را برای رسیدن به دومین مدال المپیک را دارد یا نه.

دیگر مدعی این دسته کیانوش رستمی است که تا حدود زیادی تکلیفش روشن شد؛ با توجه به عملکرد ناامید کننده ای که رستمی در مسابقات جهانی و البته ۲ رویداد قبل از آن از خود به جای گذاشته است عملا نمی‌توان حسابی روی او برای کسب مدال المپیک باز کرد مگر اینکه در این مدت باقیمانده تغییر رویه داده و در مسیر درست قرار بگیرد. البته رستمی هنوز در هیچ تورنمنت رسمی موفق به ثبت رکوردی رسمی در دسته ۹۶ کیلوگرم نشده تا بتوان قیاسی نزدیک به واقعیت با حریفانش برای او داشته باشیم.

* ۱۰۹ کیلوگرم؛ هاشمی به روزهای اوج برمی‌گردد؟

در وزن پنجم المپیکی علی هاشمی تنها نماینده ایران بود که نتوانست توفیقی کسب کند. هاشمی که مانند موسوی پیش از اعزام به مسابقات جهانی با مصدومیت دست به گریبان بود، با آمادگی مطلوب گام به میدان جهانی نگذاشت تا نتوان به ارزیابی دقیقی نیز از و در رقابت با حریفان رسید.

هاشمی در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ آمریکا در دسته ۱۰۵ کیلوگرم وزنه زد که با رکورد مجموع ۴۰۴ کیلوگرم قهرمان شد. وی در مسابقات جهانی ۲۰۱۸ نیز در دسته ۱۰۲ کیلوگرم رکورد ۳۹۶ کیلوگرمی را به ثبت رساند و به مدال طلا دست یافت، اما هنوز در دسته جدید (۱۰۹ کیلوگرم) نتوانسته است در مسابقات رسمی رکوردی را به ثبت برساند تا بتوان ارزیابی دقیقی از رکوردهای او در مقایسه با حریفانش داشت.

هاشمی در مسابقات جهانی تایلند تنها ۲ حرکت صحیح از ۶ حرکت ممکن را به ثبت رساند هر چند که از حرکت آخر دوضربش انصراف داد، اما اگر بخواهیم وزنه‌های از دست رفته او (یک ضرب و دوضرب) را نیز در زمره رکوردهایش به ثبت برسانیم وی با مجموع ۴۰۸ کیلوگرم همچنان در جایگاه هفتمی که با رکورد ۳۹۵ کیلوگرم قرار گرفته بود، قرار می‌گرفت.

با توجه به رکوردهای ثبت شده در این دسته هاشمی ۳۴ کیلوگرم با نفر اول، ۳۱ کیلوگرم با نفر دوم و ۲۵ کیلوگرم با نفر سوم اختلاف دارد که فاصله معناداری دارد و عملا می‌توان گفت شاید شانس زیادی برای حضور این وزنه‌بردار در المپیک نتوان قائل شد. نفرات چهارم و پنجم در این دسته نیز رکوردهای ۴۱۷ و ۴۱۴ را ثبت کرده بودند که نشان از سطح بالای رقابت در وزن پنجم المپیکی دارد.

 

هر چند باید دید شرایط مصدومیت علی هاشمی و از سوی مقابل سیدایوب موسوی چگونه خواهد شد و آیا تا بازی‌های المپیک به آمادگی مطلوب خواهند رسید تا با حداکثر توان روی تخته مسابقات جهانی حاضر شوند یا نه.

* ۱۰۹+ کیلوگرم؛ داوودی و آرزوهایی که بر باد رفت

بعد از خداحافظی بهداد سلیمی و درخشش جوانی به نام علی داوودی خیلی‌ها حساب ویژه‌ای روی این جوان جویای نام برای درخشش در المپیک باز کردند، که این پیش بینی ها حسابی با عملکرد ناامیدکننده داوودی در مسابقات اخیر باطل شد.

بعد از مسابقات جهانی ۲۰۱۵ بود که لاشا تالاخادزه دوران حکم‌فرمایی‌اش در فوق سنگین را آغاز کرد تا از آن به بعد رقابت در این دسته برای کسب مدالی غیر از طلا باشد. 

داوودی که با توجه به درخشش در رقابت های جوانان قهرمانی جهان و قهرمانی آسیا، امید زیادی به عملکردش در مسابقات جهانی بود، نتوانست انتظارات را برآورده کند و جو سنگین حاکم بر این رویداد مهم را برای خود هضم کند تا نه تنها توفیقی در نزدیک شدن به جمع مدعیان پیدا نکند که حتی نتوانست رکوردهای شخصی خودش را تکرار کند که در اینصورت می‌توانستیم امیدوارکننده‌تر به حضور او در المپیک نگاه کنیم؛ امیدی که داوودی بر باد داد.

این وزنه بردار جوان که برخواه اعتقاد ویژه‌ای به او دارد، در حالی نتوانست از عنوان قهرمانی‌اش در مسابقات جوانان جهان دفاع کند که در مسابقات جهانی ۲۰۱۹ بزرگسالان نیز تنها ۳ حرکت صحیح را ثبت کرد تا از این حیث نیز در زمره ناکامان قرار گیرد.

 

البته ایران یک نماینده کهنه‌کار و باتجربه دیگر را هم در این وزن دارد، سعید علی‌حسینی؛ که گفته می‌شود به دلیل مصدومیت و البته ناآمادگی حضور در مسابقات جهانی را از دست داد. علی‌حسینی که بعد از ۸ سال دوری با کسب ۲ مدال مهم جهانی و بازی‌های آسیایی بازگشتی امیدوارکننده و باشکوه داشت بعد از خداحافظی بهداد سلیمی حساب ویژه‌ای روی او برای حضور در رقابت‌های فوق‌سنگین باز می‌شد و این فرصت را دارد تا جای خالی مدال المپیک را در کلکسیون افتخاراتش پر کندف اما ظاهرا او نیز خیلی زود اشباع شده و به گفته دوستان به خاکی زده.

علی‌حسینی پیش از هر چیزی باید تکلیف خودش را با خودش روشن کند تا ببیند چه کاره است و آیا تمایل و البته توانایی حضور در المپیک را به عنوان مهم‌ترین افتخار دوران ورزشی‌اش دارد یا نه.

باید شرایط علی‌حسینی نیز در این دسته باید مورد ارزیابی قرار گیرد و دید آیا او توانایی تکرار روزهای خوبش را دارد یا نه. علی‌حسینی در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ آمریکا با مجموع ۴۵۴ کیلوگرم برنز گرفت و در بازی‌های آسیایی جاکارتا با ۴۵۶ کیلوگرم نایب قهرمان شد. 

اگر بخواهیم بهترین رکوردهای این وزنه‌بردار را در مسابقات جهانی نیز ملاک عمل قرار دهیم، سعید در صورت تکرار این رکوردها در مسابقات جهانی در بهترین حالت می‌توانست روی سکوی سومی رقابت‌ها قرار گیرد. لاشا تالاخادزه از گرجستان با مجموع ۴۸۴ کیلوگرم قهرمان شد و گور میناسیان از ارمنستان با رکورد مجموع ۴۶۰ کیلوگرم نقره گرفت. روبن الکسانیان از ارمنستان نیز با رکورد مجموع ۴۳۷ کیلوگرم سوم شد.

البته این تحلیل براساس فرضیات است و نمی‌توان به صورت ۱۰۰ درصد به آن اعتنا کرد، اما تا حدود زیادی می‌تواند به واقعیت نزدیک باشد.

ایران در حالی‌ در این دوره با چالش انتخاب ملی‌پوش در فوق‌سنگین مواجه شده که تقریبا در تمام دوره‌های‌ اخیر المپیک دستش از این حیث باز بوده و همواره این دسته یکی از پاهای ثابت تیم ملی برای کسب مدال در المپیک بوده است و باید دید آیا در این دوره نیز این اتفاق و افتخارآفرینی تکرار خواهد شد یا نه.

* جمع‌بندی نهایی با برخواه

البته موضوع مهمی که نباید از آن غافل شد این است که بهترین فرد برای ارزیابی وزنه‌برداران به خصوص ظرفیت‌های روحی و روانی آنها برای حضور در میدان بزرگی مانند المپیک، کسی جز محمدحسین برخواه، سرمربی تیم ملی نمی‌تواند باشد؛ چراکه سال‌ها شبانه‌روزی با شاگردانش زندگی کرده و بهتر از هر کسی می‌داند هر کدام از آنها چند مرده حلاج هستند.

در هر حال به نظر می‌رسد برخواه گزینه‌های چندان متنوع و البته مطمئنی که به مدال المپیک نزدیک باشند را در اختیار ندارد و از بین حالات مختلف ارائه شده تیم اعزامی به المپیک را انتخاب خواهد کرد، هر چند تا المپیک همانگونه که زمان زیادی باقی نمانده اما زمان زیادی هم برای تصمیم‌گیری وجود دارد که در این فاصله ممکن است هر اتفاقی رخ دهد و رکوردهای وزنه‌برداران دست‌خوش تغییرات زیادی شود البته باید دید در ماه‌های باقیمانده شرایط جسمانی و روحی – روانی وزنه‌برداران به چه صورت خواهد بود و آیا بازهم شاهد اتفاقات تلخی مانند آنچه برای سلیمی و مرادی رُخ داد و از دست دادن شانس‌ها مدالمان خواهیم بود یا نه.

باید منتظر ماند و هنوز اظهار نظر در این خصوص زود است. چه بسا نفراتی که اکنون جایگاه خوبی دارند جایگاه خود را از دست بدهند و در سوی مقابل نفراتی که اکنون شانس بالایی برای آن‌ها قائل نیستیم به مهره‌های درجه یک تبدیل شوند.

انتهای پیام/س

خبرگزاری تهران پرس را با جدیدترین و به روزترین اخبار دنبال نمایید

سردبیرتهران پرس

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true

Bolu Escort Çanakkale Escort Çankırı Escort/a> Çorlu Escort Edirne Escort Yalova Escort Uşak Escort Amasya Escort Ayvalık Escort Burdur Escort Çankırı Escort Çorum Escort Düzce Escort Edirne Escort Isparta Escort Kırşehir Escort Rize Escort Trabzon Escort Zonguldak Escort Çorum Escort Kırşehir Escort Adapazarı Escort