×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

ویژه های خبری

true
    امروز  شنبه - ۲۳ آذر - ۱۳۹۸  
true
true
چند روزی همراه با آفتاب، در مصاف

کاری که این قدر حساس است، همین قدر سخت هم هست. بارور کردنی است که حسین بن علی علیه السلام حدود پنج ماه یا بیشتر بین مدینه و کربلا سرگردان باشد؟ همه فهمیدند، کوفی ها فهمیدند، عراقی ها فهمیدند، حجازی ها فهمیدند؛ اما سرانجام در کربلا با چهل، پنجاه نفر بماند؟ چون همه ی این هفتاد و دو نفر از آغاز که نبودند؛ بیست یا سی نفرآنها شب عاشورا یا صبح عاشورا آمدند. کار سخت بود. سختی اش نه به این بود که شمشیر تیز است – شمشیر در همه ی جنگ ها تیز است، در همه ی جنگ ها هم شمشیر بود – سختی اش به این بود که قیام در مقابل چنان ظلم همه گیر و مسیطر دل می خواهد. مثل زمان پیغمبر (ص) نبود. آن زمان پرچم دست خود پیغمبر( ص) بود و همه با نفس گرم پیغمبر (ص) راه می افتادند، با شوخی و شادی به میدان جنگ می رفتند؛ اما در کربلا آن گونه نبود.

همه ی اصحاب پیغمبر (ص) در خانه ها خزیده بودند. عبدالله بن عباس ها و عبدالله بن جعفرها سرشان را زیر عبا پنهان کرده بودند؛ قوم و خویش های پیغمبر (ص) هم بودند.

تنها یک عدّه ی شجاعِ قوی و از هیچ کس نترس و به همه ی دنیا ی کفر با چشم حقارت نگاه کن، حاضر بودند از همه چیز بگذرند؛ بگویند ما می خواهیم در کنار پسر پیغمبر کشته شویم. اهمّیّتش به این دلیل بود که کار سختی بود، تصمیم گیری آسان نبود. لذا ابن زبیرها و ابن عمرها و ابن عباس ها و ابن جعفرها همه ماندند. فرق هم نمی کند. خیال نکنید عبدالله بن جعفر و عبدالله بن عباس با دیگران فرق می کنند؛ نه، متخلف، متخلّف است. همه تخلف کردند وکسی این گُرده ی قوی و نیرومند را نداشت، جز همان عدّه ی معدود. برای این است که کار مهم است، سیدالشهدا است.

این را هم بدانید؛ در طول تاریخ جهان، شهدایی به عظمت شهدای کربلا نداریم؛ همان طور که امام حسن علیه السلام فرمودند: ” لا یومَ کیومِکَ یا اباعبدالله”؛ هیچ روزی دیگر مثل روز کربلا نیست.

اهمیت اربعین از کجاست؟ صرف اینکه چهل روز از شهادت شهید میگذرد، چه خصوصیتی دارد؟ خصوصیت اربعین به این است که در اربعین حسینی، یاد شهادت حسین علیه السلام زنده شد؛ و این بسیار مهم است.

شما فرض کنید اگر این شهادت عظیم در تاریخ اتفاق می افتاد؛ یعنی حسین بن علی علیه السلام و بقیه ی شهیدان در کربلا شهید می شدند، اما بنی امیه موفق می شدند همان طور که خود حسین علیه السلام ویاران عزیزش را از صحنه ی روزگار برافکندند و جسم پاکشان را در زیر خاک پنهان کردند، یاد آنها را هم از خاطره ی نسل بشر در آن روز و روزهای بعد محو کنند، آیا این شهادت فایده ای برای عالم اسلام داشت؟یا اگر هم برای آن روز اثری می گذاشت، آیا این خاطره در تاریخ، برای نسل های بعد هم برای گرفتاری ها و سیاهی ها و تاریکی ها و یزیدهای دوران آینده ی تارخ هم اثری روشنگر و افشا کننده داشت؟

اگر حسین علیه السلام شهید می شد، اما مردم آن روز و مردم نسل های بعد نمی فهمیدند شهید شده، این خاطره چه اثری و چه نقشی می توانست در رشد و سازندگی و هدایت و برانگیختگی ملّت ها و اجتماعات و تاریخ بگذارد؟ میدانید هیچ اثری نداشت. آری؛ حسین علیه السلام شهید می شد، خود او در اعلا علّیّین رضوان خدا می رسید؛ شهیدانی که کسی نمی فهمید و در غربت، سکوت و خاموشی شهید شدند، به اجر خودشان در آخرت رسیدند، روح آنها فتوح و گشایش را در درگاه رحمت الهی به دست آورد؛ اما چقدر درس و اُسوه می شدند؟

شهیدان چقدر اُسوه شدند؟ سیره ی آن شهیدی درس می شود که شهادت او و مظلومیت او را نسل های معاصر و آینده بدانند و بشنوند. آن شهیدی درس و اُسوه می شود که خون او بجوشد و در تاریخ سرازیر شود.

مظلومیت یک ملّت آن وقتی می تواند زخم پیکر ستم کشیده و شلّاق خورده ی ملت ها را شفا بدهد و مرهم بگذارد که این مظلومیت فریاد بشود، این مظلومیت به گوش انسان های دیگر برسد. برای همین است که امروز ابرقدرت ها صدا در صدا انداختند تا صدای ما بلند نشود.برای همین است که حاضرند پول های گزاف خرج کنن تا دنیا نفهمد جنگ تحمیلی چرا و با چه انگیزه ای، با دست چه کسی، با تحریک چه کسی به وجود آمد.

آن روز هم دستگاه های استکباری حاضر بودند هر چه دارند، خرج کنند، به قیمت این که نام و یاد حسین علیه السلام و خون حسین علیه السلام و شهادت عاشورا مثل درس در مردم آن زمان و ملّت های بعد باقی نماند و شناخته نشود. البته در اوایل کار درست نمی فهمیدند چقدرمطلب، با عظمت است. هر چه بیشتر گذشت، بیشتر فهمیدند. در اواسط دوران بنی عباس حتی قبر حسین علیه السلام را ویران کردند، آب انداختند، خواستند از او هیچ اثری باقی نماند. نقش یاد و خاطره ی شهید و شهادت، این است. شهادت بدون خاطره،بدون یاد، بدون جوشش خون شهید، اثر خودش را نمی بخشد. و اربعین، آن روزی است که برافراشته شدن پرچم پیام شهادت کربلا در آن آغاز شد و روز بازماندگان شهداست؛ حالا چه در اربعین اول، خانواده ی امام حسین علیه السلام به کربلا آمده باشند و چه نیامده باشند.

اما اربعین اول آن روزی است که برای اولین بار زائرانِ شناخته شده ی حسین بن علی علیه السلام به کربلا آمدند؛ جابربن عبدالله انصاری و عطیه از اصحاب پیغمبر (ص) و از یاران امیرالمؤمنین علیه السلام به آنجا آمدند آن طور که در نوشته ها  و اخبار هست، جابربن عبدالله نابینا بود، عطیه دستش را گرفت و برد روی قبر حسین علیه السلام گذاشت. او قبر را لمس کرد و گریه کرد و با حسین علیه السلام حرف زد. او با آمدن خود و با سخن گفتن خود، خاطره ی حسین بن علی علیه السلام را زنده کرد و سنّت زیارت قبر شهدا را پایه گذاری کرد. روز اربعین، چنین روز مهمّی است.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true

Bolu Escort Çanakkale Escort Çankırı Escort/a> Çorlu Escort Edirne Escort Yalova Escort Uşak Escort Amasya Escort Ayvalık Escort Burdur Escort Çankırı Escort Çorum Escort Düzce Escort Edirne Escort Isparta Escort Kırşehir Escort Rize Escort Trabzon Escort Zonguldak Escort Çorum Escort Kırşehir Escort Adapazarı Escort